Myśliwi pytają - prawnicy odpowiadają - 6/2018
 
Pytanie:
Nasze koło łowieckie rozważa zakup kilkunastu pułapek i rozstawienie ich w łowisku celem redukcji drapieżników. Jakie są obecnie możliwości stosowania pułapek żywołownych przez myśliwych?
Nazwisko i adres znane redakcji
Odpowiedź:
Stosowanie pułapek żywołownych zostało wprowadzone rozporządzeniem ministra środowiska 29 września 2009 roku na podstawie art. 44a ustawy Prawo łowieckie. Żywołówki stosować jednak można wyłącznie do odłowu lisów, jenotów, norek amerykańskich i szopów praczy. Stosowanie pułapek nie jest polowaniem, w rozumieniu przepisów prawa, ale odłowy mogą być wykonywane wyłącznie w okresach polowań na dany gatunek. Dodatkowo należy pamiętać, że odławiać możemy wyłącznie na terenach wchodzących w skład obwodu łowieckiego. O miejscu wyłożenia pułapek dzierżawca lub zarządca obwodu łowieckiego powinien również poinformować właściciela gruntu.

Odłów drapieżników stanowi część planu łowieckiego dla danego obwodu.

Ustawodawca precyzyjnie określił rodzaj pułapek, jakie mogą być wykorzystywane do takiego odłowu. Mogą to być wyłącznie pułapki klatkowe, skrzynkowe lub rurowe, jednostronne lub przelotowe. Dodatkowo stosowane pułapki muszą spełniać kilka warunków. Podstawowym z nich jest ten, że nie mogą ranić zwierzyny, jak również chwytać jej za kończyny. Muszą być też dostosowane do wielkości drapieżników, a sam mechanizm zapadkowy powinien zapewniać reakcję tylko na ciężar ciała określonego gatunku w granicach określonej tolerancji wagowej. W pułapkach tych można stosować przynętę wabiącą wyłącznie drapieżniki. Pułapki powinny mieć skuteczne zabezpieczenie uniemożliwiające wyjście schwytanemu zwierzęciu oraz otwory pozwalające na kontrolę ich zawartości.

Odłowu może dokonać wyłącznie osoba pisemnie upoważniona przez dzierżawcę lub zarządcę obwodu łowieckiego. Upoważniona osoba przynajmniej raz w ciągu doby powinna dokonywać kontroli pułapek. Sposób uśmiercenia odłowionych drapieżników powinien być humanitarny, a samego uśmiercenia, w myśl obowiązujących przepisów prawa, dokonuje dzierżawca lub zarządca obwodu łowieckiego (czyli w ogólnym rozumieniu osoba upoważniona przez zarząd koła łowieckiego lub zarządzającego OHZ).

Wymieniane są w tym zakresie dwie metody. Jedną z nich jest uśmiercenie za pomocą broni myśliwskiej, a jako metody alternatywne wskazane są te stosowane przy uboju zwierząt gospodarskich. O ile uśmiercenie przy wykorzystaniu broni myśliwskiej nie budzi wątpliwości oraz niepotrzebnych emocji, to zaproponowane metody alternatywne – owszem. Brak bowiem szczegółowych wytycznych w zakresie opisanych metod, których nie można utożsamiać z ubojem gospodarskim zwierząt hodowlanych opisanym szczegółowo w ustawie o ochronie zwierząt. Niewątpliwie najprostszym rozwiązaniem w tym względzie wydaje się odstrzał odłowionych drapieżników z wykorzystaniem myśliwskiej broni palnej.

 

 

 
 
Copyright © by Łowiec Polski - Wszelkie prawa zastrzeżone
stat4u