Królewska bażantarnia

Znajdujący się obecnie w granicach Warszawy Natolin – przed II wojną światową należący do klucza dóbr wilanowskich – posiada niezwykle bogatą tradycję łowiecką. Pierwszym właścicielem tego majątku był król Jan III Sobieski, który docenił walory porośniętej lasem skarpy nadwiślańskiej.

W tym naturalnym mateczniku – jak podają źródła – król hodował bażanty. Po jego śmierci August II Mocny wzniósł zameczek myśliwski, który nazwano Bażantarnią. W latach 1780–1783 dla ówczes­nego właściciela i dziedzica Wilanowa, księcia Augusta Czartoryskiego, wybudowano w Natolinie klasycystyczny pałacyk autorstwa Szymona Bogumiła Zuga. Książę zafundował sobie wiejską rezydencję, z łaciatymi krowami i piękną niczym pałacyk oborą zwaną holendernią.

Od 1806 roku trwały prace przy rozbudowie założenia natolińskiego, które wzbogaciło się o oficyny, domki dozorcy i park romantyczny z akweduktem i świątynią dorycką. Świetność nowo wzniesionego oraz kunsztownie urządzonego pałacyku nie trwała długo. Wybuch insurekcji kościuszkowskiej w 1794 roku doprowadził do zdewastowania tego miejsca przez wojska rosyjskie. Jak zanotował w swym raporcie pisarz George Freidrich Bock, „żaden człowiek mieszkać tu nie mógł’’.

Posiadłość trafiła w ręce Potockich, którzy postawili nowe budynki i nazwali zespół Natolinem na cześć córki Aleksandra i Anny Potockich – Natalii. 29 września 1858 roku do Wilanowa przybyło na polowanie dwóch cesarzy: Rosji Aleksander II i Francji Napoleon III Bonaparte. Oprócz cesarzy wzięli w nim udział także m.in. książę weimarski Karol Aleksander oraz namiestnik Królestwa Polskiego Michaił Dymitrowicz Gorczakow. Polowanie odbyło się na terenie parku natolińskiego oraz zwierzyńca wilanowskiego, który urządzono w 1849 roku w Lesie Kabackim.

Na progu pałacu dostojnych myśliwych podejmował w paradnym mundurze koniuszego dworu Jego Cesarsko-Królewskiej Mości hrabia August Potocki, dziedzic Wilanowa. „W pięknym bizantyńskim pałacyku Natolińskim przygotowane było wystawne przyjęcie. Po śniadaniu, najjaśniejszy monarcha, wraz z całym świetnym orszakiem, raczył udać się do parku Natolińskiego, dla zajęcia stanowisk rozciągniętych w prostej linii od bramy wjazdowej, aż do wody. Niebawem rozpoczęto polowanie, nagonka czyli obława ruszyła, i wnet rozległy się strzały.”

Leśniczowie, podleśniczowie, bażantarnik oraz strzelcy, którzy towarzyszyli myśliwym, ubrani byli w zielone kurtki i szare spodnie, na głowach mieli zielone czapki, a u pasa kordelasy. Gajowi i dozorca zwierzyńca mieli na sobie szare mundury oraz czapki z zielonymi wypustkami, a do tego czarne pasy z herbem Potockich.

Podziel się
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Inne ciekawe artykuły

Polowanie i myśliwy

Adwokat łowiectwa

W swym żywiole jest i na sali sądowej, i w rosyjskiej głuszy, gdy podskakuje tokującego głuszca. Myśliwski klub, który współtworzy w siedleckim pałacu Ogińskich, nawiązuje

Polowanie i myśliwy

Łucznicy na przedmieściach

Populacje dzikich zwierząt stanowią coraz większy problem zarówno wokół dużych aglomeracji, jak i na obszarach chronionych. Łuk staje się doskonałą alternatywą, z której będą musieli

Polowanie i myśliwy

Promocja zabijania

Przez najbliższe lata jako myśliwi będziemy mieli mocno pod górę. Dlatego musimy mieć jasny przekaz zarówno do naszych przyszłych kolegów, jak i dla społeczeństwa –

Polowanie i myśliwy

Dwie pasje Pana Profesora

W Buriacji strzelił niedźwiedzia, na Kamczatce łosia, a w górach Ałtaju nastawiał koledze po strzelbie wybity ze stawu łokieć. Polowanie jest dla prof. Piotra Bażowskiego

Polowanie i myśliwy

Tragiczna zima

Przełom roku obfitował w wypadki. Czterech myśliwych nie wróciło do domu z polowania. Każdej z tych tragedii można było uniknąć. Zawiodła dyscyplina i jak zwykle