Książę Zdzisław Lubomirski sylwetką, animuszem i zawadiackim wąsem przypominał uczestnika wielkich łowów rodem z Mickiewicza

Książęce łowy

Na obrazie „Polowanie w Antoninach” uwiecznił go Wojciech Kossak. Książę Zdzisław Lubomirski (1865–1943) był nie tylko znakomitym i prawym myśliwym oraz postacią niezwykle szanowaną w świecie łowieckim, ale i gorącym patriotą, niezwykle zasłużonym dla Rzeczypospolitej.

Z racji tytułu i pochodzenia powinien być przedstawiony na tle przepastnych, niezbadanych litewskich puszcz. Sylwetką, animuszem i zawadiackim wąsem przypominał uczestnika wielkich łowów rodem z Mickiewicza. W dobrach księcia, Małejwsi (obecnie pisze się Mała Wieś), liczącej około tysiąca hektarów i leżącej nieopodal Grójca, jego pasja myśliwska odezwała się ze zdwojoną siłą. Dowiadujemy się o tym w pierwszym numerze „Łowca Polskiego” z 1899 r., w którym czytamy, że na trzydniowym polowaniu u Zdzisława Lubomirskiego padło 567 zajęcy. Małąwieś porównywano do takich łowisk, jak Kobiele Wielkie (Tymowskiego), Białaczew i Niekłań (Platera), Radziejowice (Krasińskiego) i Dzierzbice (Wyganowskiego). W kronice domowej Lubomirskich znajduje się niejeden zapis chwalący rezultat łowów. W 1906 r. Maria Lubomirska z domu Branicka, żona Zdzisława, odnotowała: „Polowano 12 listopada w Jeziorze, 13-go w Łęczeszycach, 14-go w Modrzewinie. Padło 961 zajęcy, 115 kuropatw, 48 bażantów, 15 rogaczy, 4 lisy, 14 innych. Razem 1157” (pisownia oryginalna).

W Małejwsi na polowaniach bywali rodzina i przyjaciele Lubomirskich, pierwsze strzelby arystokracji, a wśród nich: Tomasz Zamoyski, Zdzisław Zamojski, August Zamoyski, Stefan Lubomirski, Maciej Radziwiłł, Zdzisław Tarnowski i Maurycy Zamoyski. Lubomirscy preferowali dubeltówki marki Holland & Holland. Maurycy Zamoyski i Eryk Kurnatowski mieli strzelby marki Purdey, robione w Anglii na specjalne zamówienie. Podobno kosztowały dwadzieścia tysięcy złotych (prawie cztery tysiące przedwojennych dolarów). Zdzisław Morawski, zięć Zdzisława Lubomirskiego, w pięknej książce „Gdzie ten dom, gdzie ten świat” doskonale oddał tamte polowania. „Najbardziej podniecające i najtrudniejsze były jednak polowania na pędzone kuropatwy. Naganka składała się z chłopców wiejskich, którzy chętnie zarabiali w ten sposób po pięćdziesiąt groszy czy po złotówce. Myśliwi mieli wyznaczone z góry stanowiska, zwykle na skraju lasu. Naganka szła w ich stronę przez pole, już po żniwach. Każdy myśliwy miał dwie dubeltówki i strzelca, czyli służącego, który odbierał błyskawicznie wystrzeloną flintę i podawał nabitą. Dzięki takiej organizacji można było, przy wielkich umiejętnościach, zestrzelić nawet pięć kuropatw z lecącego już wysoko stada”.

Podziel się
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Inne ciekawe artykuły

Porady praktyczne

Przeżyć szarżę

To zdarzyło się naprawdę. Konfrontacja z szarżującym odyńcem, do której doszło w rewirze znajdującym się nieopodal Warki, skończyła się dla myśliwego tragicznie. Mężczyzna wykrwawił się,

Kynologia

Narodziny mistrza

Włożyliśmy dużo wysiłku w wyszukanie najlepiej rokującego skojarzenia. Czekamy na informację o przyjściu szczeniaków na świat. Jak przygotować się na przyjęcie nowego członka rodziny i

Polowanie i myśliwy

Myśliwi na ratunek

Sprzęt termo- i noktowizyjny, którego może nam pozazdrościć niejedna formacja mundurowa, pozwala prowadzić szybkie, a przez to skuteczne działania poszukiwawcze osób zaginionych. Naszym kolejnym atutem

Kynologia

Postrzałek na zbiorówce

Rusza sezon zbiorówek. Jedni cenią je ze względu na możliwość podziwiania pracy zgranej sfory psów, inni patrzą na nie jak na teatr, słysząc echo wielkich

Broń

Strzał do gacha

Oddanie celnego strzału do kipiącego szaraka to sztuka. O sukcesie podczas zajęczych łowów decyduje nie tylko prawidłowe wyprzedzenie, ale przede wszystkim szybki skład oraz odpowiedni