fot. Shutterstock

Pies na zasiadkę

Przygotowanie psa do spokojnego zachowania się na stanowisku jest dla nas ze wszech miar korzystne. Dzięki temu nasz pupil będzie opanowany nie tylko na polowaniu, ale również w mieszkaniu, w kojcu, w aucie czy choćby czekając na nas przed sklepem.

Umiejętność ta powinna być wyrabiana od szczeniaka u wszystkich psów myśliwskich. Spokój na stanowisku przydaje się podczas kaczych zlotów, na ambonie, na linii myśliwych czy nawet przy norze. Opanowany i cierpliwy czworonóg jest niekłopotliwy, dzięki czemu chętniej zabieramy go na każde polowanie, choćby po to, żeby nie nudził się w domu, a nam było raźniej.

Z kolei dzięki wspólnym wyprawom nasz pomocnik bardziej się z nami zżywa i ma okazję zobaczyć w nas prawdziwego samca alfa, który zdobywa pożywienie dla stada. Na zasiadce staje się czujny i swoimi wyostrzonymi zmysłami prędzej od nas wyczuwa zbliżającą się zwierzynę, co zawsze sygnalizuje swym zachowaniem.

Następna korzyść z zabierania psa na zasiadkę jest taka, że widzi on każdą upolowaną przez nas zwierzynę. Oswaja się z jej odwiatrem i widokiem. Kojarzy też zapach farby. Jeżeli po strzale dzik ujdzie chociażby kilkadziesiąt metrów, nasz pupil siłą rzeczy podejmuje ten krótki sfarbowany trop i dochodzi po nim do celu. Uczy się w ten sposób szukania postrzałków na krótkich dystansach.

Po kilkunastu takich sukcesach nabiera coraz większej wprawy i niezauważalnie dla niego i dla nas staje się pełnowartościowym i skutecznym tropowcem. Takich ćwiczeń nie zastąpią mu żadne ścieżki tropowe ani najlepsi od tych spraw specjaliści z butami tropowymi, szczudłami i zapachami zwodniczymi. Po prostu dzięki zabieraniu psa na polowanie nasz towarzysz ma bezpośredni kontakt z upolowaną zwierzyną. Tym samym sami układamy sobie najlepszego tropowca.

Spokój w szuwarach

Czekając wieczorem na zlatujące nad staw dzikie kaczki, zawsze mamy przy swoim boku psa. Jego rolą jest aportowanie upolowanego przez nas ptactwa, ale czasem paradoksalnie nie ma on czego przynosić, ponieważ swym zachowaniem wszystko płoszy.

Podziel się
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Inne ciekawe artykuły

Tradycje i zwyczaje

Nie ma jak Lwów

Minęły czasy lwowskich łowców: Dzieduszyckich, Wodzickich, Mniszków, Starzeńskich i tylu innych nemrodów, których nazwiska odnajdujemy w archiwalnych rocznikach prasy łowieckiej. Nie ma też rozciągającej się

Temat miesiąca

Rok wyzwań

Od stażu w znacznej mierze zależy to, jakich myśliwych będziemy mieli w kołach. Czy będą to nemrodzi szanujący tradycję łowiecką, rozumiejący przyrodę, potrafiący optymalnie spożytkować

Kynologia

Z kanapowcem na rogacza

Myśliwy strzelił w rzepaku rogacza. Szukał go trzy godziny, zadeptując przy tym sporą połać pola, aż w końcu dał za wygraną i zadzwonił po pomoc.

Tradycje i zwyczaje

Łowca niezłomny

Ułan, dyplomata i zapalony myśliwy. Dla pułkownika Witolda Morawskiego polowanie było największą pasją i sposobem na życie. Opowiadając o nim i o kniejach, które poznał,

Polowanie i myśliwy

Dwie pieczenie, jeden ogień

Nie uda się odmienić wizerunku łowiectwa bez spopularyzowania dziczyzny. Problem w tym, że jedyną spójną politykę państwa w kwestii zagospodarowania darów lasu wypracowano za czasów