fot. Shutterstock

Skuteczne polowanie

Zachowania saren polnych powodują, że polowanie w otwartych terenach rolniczych nie należy do łatwych. Projekt prowadzony na terenie Stacji Badawczej PZŁ w Czempiniu dotyczący wykorzystania środowiska przez sarny polne – podczas którego zastosowano radiotelemetrię – dostarczył informacji mogących pomóc zarówno w trakcie wiosenno-letnich łowów na rogacze, jak i jesienno-zimowych wypraw na kozy i koźlęta.

Regularne obserwacje oznakowanych saren pokazały, że osobniki żyjące wśród pól są tylko pozornie mniej skryte od leśnych krewniaczek. Nadajniki pozwalały lokalizować zwierzęta, a także – dzięki wbudowanemu czujnikowi ruchu – ocenić, czy niewidziana przez nas sarna jest aktywna, czy odpoczywa.

Podczas mroźnej i śnieżnej zimy 2009/2010 jedna z kóz na wiele dni schroniła się w dużym sadzie w sąsiedztwie zabudowań. Było tam zacisznie, ale jedynym pokarmem były pąki jabłoni oraz wystające spod śniegu suche trawy. Prawdopodobnie dlatego, jeszcze w okresie zalegania pokrywy śnieżnej, zaczęła odwiedzać pole rzepaku leżące w odległości kilkuset metrów od swojej ostoi. Rzadko natomiast pojawiała się na bliższej oziminie. Dorodny liść rzepaku to bowiem wartościowszy pokarm niż kilka źdźbeł oziminy.

Rogacze także preferowały atrakcyjne żerowiska. Jeden z nich, gdy tylko spadł śnieg, opuścił swój areał na rozległym polu lucerny i przemieścił się na kilkudziesięciohektarowe pole rzepaku. Tylko raz był obserwowany poza nim, gdy skubał pąki krzewów i pędy traw na skarpie pobliskiego rowu. Żerując na rzepaku, wraz z innymi sarnami, był obserwowany zwykle na wyniesieniach, gdzie liście rzepaku były przykryte cieńszą pokrywą śnieżną, gdyż wiatr systematycznie zdmuchiwał tam śnieg.

Najzasobniejsze rewiry

Po posiłku rudel zalegał w niewielkich obniżeniach na tej samej uprawie. Ograniczało to straty energii, które może potęgować mroźny wiatr. Nierzadko rogacz i towarzyszące mu osobniki kładły się na skraju pasa zadrzewień, który osłabiał oddziaływanie najzimniejszych wiatrów ze wschodu. Liczne ugrupowanie leżące wśród drzew i krzewów lub we wspomnianych obniżeniach na pozornie płaskim polu normalnie zostałoby przeoczone przez myśliwego, jednak nam pojawiał się sygnał z nadajnika oznakowanego rogacza.

Sarny polne zimą wybierają najzasobniejsze żerowiska, a także odwiedzają zadrzewienia śródpolne oraz po mistrzowsku wykorzystują konfigurację terenu. Myśliwy znający ich upodobania będzie więc odwiedzał zimą przede wszystkim pola rzepaku lub z poplonami ozimymi, np. z gorczycą. Warto zaglądać także na niezaorane ścierniska po kukurydzy, na których chętnie żerują, znajdując wysokokaloryczny pokarm. Mimo otwartego krajobrazu na polowaniu w terenach rolniczych niezbędna jest dobra lornetka, pozwalająca dojrzeć sarny nierzadko korzystające z osłony śródpolnych remiz i pasów zadrzewień.

Opisywane zwierzęta doskonale maskują się nie tylko podczas odpoczynku, ale także w trakcie przemieszczania się po jesienno-zimowych polach. Dotyczy to zwłaszcza osobników żyjących w pojedynkę. Podczas jesiennej kontroli rogacz przeszedł – nie pokazując się – z jednej śródpolnej remizy do drugiej po skarpie głębokiego rowu, który był wówczas do połowy wypełniony wodą. O szlaku jego wędrówki informował wyłącznie sygnał z nadajnika.

Podziel się
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Inne ciekawe artykuły

Polowanie i myśliwy

Podwójne życie doktora

Na co dzień ratuje ofiary wypadków i żartuje, że nie ma takiego bólu, którego jako chirurg nie mógłby wytrzymać… u pacjenta. Łowiectwo to jego drugie

Broń

Cel z bliska

Lunety o dużych krotnościach sprawdzą się podczas polowań na rogacze, gdyż pozwalają dokładnie przyjrzeć się parostkom. Pomyśleć o nich powinni także lisiarze, którzy strzelają do

Polowanie i myśliwy

Prezydent z myśliwymi

Polowanie jest wsparciem dla podtrzymania różnorodności biologicznej, rozwoju obszarów wiejskich i znakomitym sposobem działania w dziedzinie ochrony przyrody, a także integralną częścią dziedzictwa kulturowego i

Kynologia

Kierunek hodowli

Podstawowym założeniem hodowli jest uzyskiwanie potomstwa lepszego od rodziców. Przyjrzyjmy się więc obecnym tendencjom panującym na rynku hodowlanym i sprawdźmy, czy rzeczywiście taki kierunek udaje

Kynologia

Niematerialne dziedzictwo

Stowarzyszenie Miłośników Gończego Polskiego obchodzi swój pierwszy jubileusz. Zorganizowało w tym czasie ponad 30 dużych warsztatów dla tropowców i dzikarzy, podczas których przeszkoliło kilkudziesięciu przewodników