fot. Andrzej Wierzbieniec

Szafa z klasą

Czas pędzi nieubłaganie. Wkrótce wchodzą w życie odłożone na pięć lat przepisy w sprawie przechowywania broni. Każda szafa na broń musi spełniać warunki co najmniej klasy S-1. Jeśli ktoś musi wymienić swój sejf – ma na to tylko pół roku.

Niezbędne będzie na początek kalendarium zdarzeń. 26 września 2014 roku ówczesny minister spraw wewnętrznych podpisał rozporządzenie w sprawie przechowywania, noszenia oraz ewidencjonowania broni i amunicji. Dokument ukazał się w Dzienniku Ustaw z 16 września 2014 roku. Nowe prawo weszło w życie 14 dni po jego ogłoszeniu, czyli 1 października 2014 roku.
Dla myśliwych z niewielkim stażem łowieckim, tych, którzy zdobyli pozwolenie na broń po wejściu w życie rozporządzenia, sprawa nie ma znaczenia. W chwili, gdy uzyskali pozwolenie na broń, rozporządzenie już obowiązywało, zatem od razu musieli – zgodnie z rozporządzeniem – przechowywać swoją broń w urządzeniach spełniających wymagania co najmniej klasy S-1 według normy PN-EN 14450.

Inaczej wygląda sytuacja starszych stażem nemrodów, tych, którzy nabyli broń na podstawie pozwolenia wydanego im przed wejściem w życie rozporządzenia, czyli przed 1 października 2014 roku. Prawodawca słusznie uznał, że narzucenie niemal z dnia na dzień obowiązku wymiany szafy to poważny kłopot techniczny i finansowy. Dlatego w par. 12 pkt 1 omawianego rozporządzenia umieszczony jest przywilej, dotyczący obywateli posiadających broń na podstawie pozwolenia wydanego im przed 1 października 2014 roku. Osoby te miały aż pięć lat od dnia wejścia w życie rozporządzenia na to, by zaopatrzyć się w szafy nie słabsze niż S-1. I ta pięcioletnia karencja właśnie się kończy. Na dostosowanie sposobu przechowywania broni do wymogów rozporządzenia zostało zaledwie pół roku.

Trochę historii

Ustawa o broni i amunicji oraz zdrowy rozsądek wymagają, aby broń i amunicję przechowywać tak, żeby nie dostały się w niepowołane ręce. Analiza przepisów o dostępie do broni, wydanych od odzyskania niepodległości w 1918 roku do dziś, wskazuje na to, że przez większość tego okresu w sprawie przechowywania broni prawodawca stawiał właśnie na zdrowy rozsądek, a nie na regulacje twardo zawarte w przepisach.

Podziel się
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Inne ciekawe artykuły

Tradycje i zwyczaje

Królewska bażantarnia

Znajdujący się obecnie w granicach Warszawy Natolin – przed II wojną światową należący do klucza dóbr wilanowskich – posiada niezwykle bogatą tradycję łowiecką. Pierwszym właścicielem

Tradycje i zwyczaje

Łowca niezłomny

Ułan, dyplomata i zapalony myśliwy. Dla pułkownika Witolda Morawskiego polowanie było największą pasją i sposobem na życie. Opowiadając o nim i o kniejach, które poznał,

Tradycje i zwyczaje

Służba i łowy

W Równem na Wołyniu znajdowało się dowództwo Wołyńskiej Brygady Kawalerii oraz 13. Kresowej Dywizji Piechoty. Jednostki dysponowały dużymi rewirami łowieckimi. Generał Bronisław Regulski święcił tam

Tradycje i zwyczaje

Na zachód od Kilimandżaro

Album zatytułowany „Łowy Jana Pętkowskiego w Afryce – Tanganyika Territory – Kwiecień –sierpień 1928 r.” jest kruchą pamiątką ocaloną z pożogi Powstania Warszawskiego. Księga pozwala

Kynologia

Ułożony, czyli jaki?

W Regulaminie polowań znajdziemy zapisy o obowiązku wykorzystywania podczas łowów psów ułożonych do polowania na ptactwo i odszukiwania postrzałków. Należałoby jednak sprecyzować, kto i kiedy