fot. Shutterstock

Szkolenie psa

Konkursy psów myśliwskich wyznaczają poziom oraz styl pracy z naszymi czworonogami. Jeżeli chcemy wziąć w nich udział, musimy odbyć kilkumiesięczny trening, który – bez względu na wynik konkursu – zawsze korzystnie wpływa na rozwój naszego psa.

W marcu tego roku weszła zmiana do ustawy Prawo łowieckie, która zakazuje przeprowadzania konkursów z udziałem żywej zwierzyny. Tym samym w Polsce konkursy dzikarzy nie mają prawa być organizowane. To samo dotyczy norowców. Opiszę, jak do tej pory wyglądały w Polsce konkursy psów myśliwskich, i udowodnię, że nie ucierpiała przy tym żadna zwierzyna.

Regulaminy konkursów psów myśliwskich stworzone są zgodnie z praktyką i etyką łowiecką po to, by sprawdzać psy pod kątem przygotowania do pracy. Innym celem tych imprez – nie mniej ważnym – jest kultywowanie tradycji związanych z prowadzeniem psa w łowisku. Ponadto konkursy niejako samym swym istnieniem narzucają utrzymywanie naszych psów na jak najwyższym poziomie wyszkolenia.

Praca przy dziku

Konkurs dzikarzy można podzielić na trzy części: posłuszeństwo, praca na farbie i praca na dziku. Pierwsza część polega na puszczeniu psa luzem do przeszukiwania terenu i odwołaniu go na polecenie sędziego. Oczywiście „odwołanie” nie ma polegać na dosłownym wołaniu psa, czyli krzyczeniu na cały las, tylko na użyciu do tego gwizdka lub sygnałówki. Już samo to uczy zachowania w łowisku. Na ogół psy biorące udział w konkursach wracają natychmiast na gwizdek i siadają przed przewodnikiem. Świadczy to o wysokim poziomie ich posłuszeństwa.

Tropienie też ma swój rytuał. Przed przystąpieniem do tej pracy pies musi być odłożony, czyli pozostawiony luzem w pozycji warującej w odległości kilku metrów od początku ścieżki. W tym czasie myśliwy – jak podczas prawdziwej pracy na tropie – może podejść do miejsca zestrzału, by dokładnie go obejrzeć. Następnie wyjmuje z torby i rozwija długi skórzany otok, a psu zakłada specjalną tropową obrożę. Powtarzająca się w ten sposób sekwencja staje się rytuałem, dzięki któremu pies dokładnie wie, jakiego rodzaju pracy od niego oczekujemy.

Praca na dziku jest punktem najważniejszym w konkursie dzikarzy. Ocenia się tam szybkość odnalezienia zwierza w miocie, czyli w zagrodzie, i sposób pracy, na który składają się między innymi: odwaga, wytrwałość, szczekliwość, posłuszeństwo, styl.

Każdy taki konkurs jest też jednocześnie treningiem, ponieważ często startują tam psy młode i niedoświadczone. Spotkanie oswojonego dzika w zagrodzie jest więc dla nich bezpieczne. Z kolei przebywające tam dziki przyzwyczajone są do psów i również nigdy nie dają zrobić sobie krzywdy. Ponadto pies myśliwski nie może kąsać dzika, tylko go stanowić, czyli zatrzymywać go w miejscu przez zabieganie mu drogi. Myśliwy musi też w każdej chwili na polecenie sędziego psa odwołać.

Podziel się
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Inne ciekawe artykuły

Broń

Kula na zbiorówki

Jaki pocisk wybrać na leśne pędzenia? Czy masa ma w tym wypadku decydujące znaczenie? Która z kul łatwiej pokona drobne przeszkody? Zaczyna się sezon zbiorówek,

Broń

Uniwersalne lufy

Lekka i funkcjonalna – to główne zalety kniejówki. Podczas zimowej zasiadki pozwoli strzelić zarówno grubego dzika, jak i lisa czy kunę (nie niszcząc przy tym

Polowanie i myśliwy

Pasowanie na ekranie

Każdy, kto zapoluje na dzikie bażanty, pozna smak prawdziwych królewskich łowów. Dzięki niewielkiemu wysiłkowi możemy w ciągu kilku sezonów stworzyć w swoim łowisku prawdziwą bażantarnię.

Porady praktyczne

Zbuchtowane łąki

Wielu myśliwych uważa, że szacowanie łąki jest proste. I rzeczywiście tak jest, gdy spotykamy się z uprawami, które nie spełniają żadnych norm. Problem pojawia się,

Temat miesiąca

Sukces selekcji

W minionym sezonie strzeliliśmy prawie 2700 medalowych rogaczy, z czego złoty medal uzyskało ponad 500 parostków. A to jeszcze nie koniec, gdyż nie wszystkie zarządy