fot. Shutterstock

Szkolenie psa

Konkursy psów myśliwskich wyznaczają poziom oraz styl pracy z naszymi czworonogami. Jeżeli chcemy wziąć w nich udział, musimy odbyć kilkumiesięczny trening, który – bez względu na wynik konkursu – zawsze korzystnie wpływa na rozwój naszego psa.

W marcu tego roku weszła zmiana do ustawy Prawo łowieckie, która zakazuje przeprowadzania konkursów z udziałem żywej zwierzyny. Tym samym w Polsce konkursy dzikarzy nie mają prawa być organizowane. To samo dotyczy norowców. Opiszę, jak do tej pory wyglądały w Polsce konkursy psów myśliwskich, i udowodnię, że nie ucierpiała przy tym żadna zwierzyna.

Regulaminy konkursów psów myśliwskich stworzone są zgodnie z praktyką i etyką łowiecką po to, by sprawdzać psy pod kątem przygotowania do pracy. Innym celem tych imprez – nie mniej ważnym – jest kultywowanie tradycji związanych z prowadzeniem psa w łowisku. Ponadto konkursy niejako samym swym istnieniem narzucają utrzymywanie naszych psów na jak najwyższym poziomie wyszkolenia.

Praca przy dziku

Konkurs dzikarzy można podzielić na trzy części: posłuszeństwo, praca na farbie i praca na dziku. Pierwsza część polega na puszczeniu psa luzem do przeszukiwania terenu i odwołaniu go na polecenie sędziego. Oczywiście „odwołanie” nie ma polegać na dosłownym wołaniu psa, czyli krzyczeniu na cały las, tylko na użyciu do tego gwizdka lub sygnałówki. Już samo to uczy zachowania w łowisku. Na ogół psy biorące udział w konkursach wracają natychmiast na gwizdek i siadają przed przewodnikiem. Świadczy to o wysokim poziomie ich posłuszeństwa.

Tropienie też ma swój rytuał. Przed przystąpieniem do tej pracy pies musi być odłożony, czyli pozostawiony luzem w pozycji warującej w odległości kilku metrów od początku ścieżki. W tym czasie myśliwy – jak podczas prawdziwej pracy na tropie – może podejść do miejsca zestrzału, by dokładnie go obejrzeć. Następnie wyjmuje z torby i rozwija długi skórzany otok, a psu zakłada specjalną tropową obrożę. Powtarzająca się w ten sposób sekwencja staje się rytuałem, dzięki któremu pies dokładnie wie, jakiego rodzaju pracy od niego oczekujemy.

Praca na dziku jest punktem najważniejszym w konkursie dzikarzy. Ocenia się tam szybkość odnalezienia zwierza w miocie, czyli w zagrodzie, i sposób pracy, na który składają się między innymi: odwaga, wytrwałość, szczekliwość, posłuszeństwo, styl.

Każdy taki konkurs jest też jednocześnie treningiem, ponieważ często startują tam psy młode i niedoświadczone. Spotkanie oswojonego dzika w zagrodzie jest więc dla nich bezpieczne. Z kolei przebywające tam dziki przyzwyczajone są do psów i również nigdy nie dają zrobić sobie krzywdy. Ponadto pies myśliwski nie może kąsać dzika, tylko go stanowić, czyli zatrzymywać go w miejscu przez zabieganie mu drogi. Myśliwy musi też w każdej chwili na polecenie sędziego psa odwołać.

Podziel się
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Inne ciekawe artykuły

Kynologia

Na tropie rogacza

Praktyka łowiecka pokazuje, że odnalezienie kozła może okazać się trudne, jeżeli nawet padnie on w ogniu. Przeszkadza w tym wysoka gęsta roślinność i problem z

Polowanie i myśliwy

Tragiczna zima

Przełom roku obfitował w wypadki. Czterech myśliwych nie wróciło do domu z polowania. Każdej z tych tragedii można było uniknąć. Zawiodła dyscyplina i jak zwykle

Broń

Nie tylko po strzelaniu

Niektórzy twierdzą, że współczesne spłonki, prochy i dobre marki stali sprawiają, że broni po strzelaniu nie trzeba czyścić. Są w błędzie. Jak postępować, by sztucer

Broń

Arsenał z Norymbergi

Mauser M18, CZ557 Lux II i Mossberg Patriot Revere. W Norymberdze, podczas targów IWA 2018, można było obejrzeć nowości z dziedziny broni myśliwskiej i przyjrzeć

Polowanie i myśliwy

W pustyni i w puszczy

Jako myśliwy sam bywał zwierzyną. Równie dobrze strzela ze sztucera, jak i broni krótkiej. Kiedy nie poluje w dżungli lub w ukochanych polskich górach, zabezpiecza