fot. Shutterstock

Udane pędzenie

Powodzenie zbiorówki nie zależy wyłącznie od otropienia zwierzyny i starannego doboru miotów. To, oczywiście, kwestie o znaczeniu fundamentalnym. Jeżeli jednak myśliwi wyruszą do łowiska kolumnadą samochodów terenowych, naganka nie będzie poruszała się w jednym tempie, a pędzenie zostanie poprowadzone pod wiatr, cały wysiłek pójdzie na marne.

Sprawne i skuteczne przeprowadzenie polowania zbiorowego nie jest wcale rzeczą prostą i wymaga od prowadzącego dużego doświadczenia, wiedzy z zakresu biologii i behawioru zwierzyny oraz znajomości obwodu łowieckiego. Jeżeli chodzi o wybór powierzchni pędzenia, wszystko zależy od tego, jak dużo myśliwych stawiło się na zbiórce oraz gatunku zwierzyny, na którą polujemy. Na dziki możemy wybrać mioty krótkie, koncentrując się na ulubionych przez czarnego zwierza ogrodzonych młodnikach czy gęstych uprawach leśnych. W przypadku jeleniowatych mioty powinny być większe, nawet kilkuoddziałowe. Przy organizowaniu polowań z ambon optymalna powierzchnia miotu to 200–300, a nawet 400 ha. Pamiętajmy jednak, że jeden miot nie powinien trwać dłużej niż dwie godziny.

Aby nasze polowanie było udane, każdy teren lub rewir, który chcemy opolować, należy uprzednio otropić. Doskonale, jeśli polujemy zimą i mamy ponowę. Gorzej, a tak bywa najczęściej, gdy śniegu nie ma. W tym celu dzień przed polowaniem dukty i linie oddziałowe można obmieść gałązkami tak, aby następnego dnia rano zobaczyć każdy trop wejściowy i wyjściowy zwierza.

Cisza w łowisku

Kolejną istotną kwestią jest rozwożenie naganki i myśliwych na stanowiska. Wydawałoby się, że zachowanie ciszy powinno być oczywiste, ale niestety bywa z tym różnie. Dotyczy to nie tylko rozmów, ale i warkotu silników samochodów. Przemieszczanie się przez las kolumną złożoną z kilkunastu, a niekiedy kilkudziesięciu aut, najczęściej terenowych, mija się z celem. Dlatego niezbędne jest ograniczenie liczby pojazdów do minimum lub wynajęcie podwody, która pomieści zarówno naganiaczy, jak i myśliwych. Aby wyeliminować głośne trzaskanie drzwiami, można się umówić, że winny zostanie ukarany finansowo lub utraci prawo do ewentualnego tytułu króla polowania. Ważne jest również, by pojazd, jeśli to możliwe, miał certyfikat bezpieczeństwa. Gdyby doszło do nieszczęśliwego wypadku, nie będzie można zarzucić organizatorom zaniedbania lub narażania uczestników polowania na niebezpieczeństwo utraty zdrowia lub życia.

W przypadku tradycyjnych polowań zbiorowych, czyli takich, gdzie myśliwi zajmują stanowiska na ziemi, naganka musi trzymać linię. W przeciwnym razie zwierzyna może uciekać przez luki powstałe między naganiaczami. Właściwa praca naganki nie stwarza problemu na nizinach i w monokulturach sosnowych. Wyzwaniem staje się to w terenie pofałdowanym, górzystym oraz w lasach z gęstym podszytem. Widoczność w takim terenie jest bardzo mała. Charakterystyczne jest wtedy nierównomierne wychodzenie naganiaczy na linię myśliwych. Zapobiegać temu można, np. korzystając z radiotelefonów, czyli popularnych krótkofalówek. Wskazane jest, by naganiacze współpracowali ze sobą i poruszali się jednym i tym samym tempem. Kierunek pędzenia powinien być zgodny z kierunkiem wiatru.

Z radiem na linii

Rozwiązaniem wartym wdrożenia w kołach łowieckich jest korzystanie z radia CB przez wszystkich uczestników polowania. Trudno oczekiwać, by koło zapewniało radia dla każdego myśliwego, chyba że sytuacja finansowa na to zezwala. Myśliwi mogą jednak nabyć takie urządzenia własnym sumptem za niewielkie pieniądze. Ważne tylko, by było to urządzenie mające douszną słuchawkę.

Podziel się
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Inne ciekawe artykuły

Broń

Z tundry do Polski

Musimy jak najszybciej podjąć działania prawne mające na celu zmianę listy gatunków łownych i dodanie do niej gęsi tundrowej. Do niedawna uznawano ją niesłusznie za

Broń

Uniwersalne lufy

Lekka i funkcjonalna – to główne zalety kniejówki. Podczas zimowej zasiadki pozwoli strzelić zarówno grubego dzika, jak i lisa czy kunę (nie niszcząc przy tym

Tradycje i zwyczaje

Myśliwski portret Kossaka

Do najbardziej udanych przedstawień patrona myśliwych należy z pewnością obraz Jerzego Kossaka zatytułowany „Widzenie św. Huberta”. Na Międzynarodowej Wystawie Łowieckiej w Berlinie w 1937 r.

Broń

Legenda w promocji

Sauer 101 kontra Mauser M12. Dwa repetiery klasycznych marek, tym razem w bardziej przystępnych cenach. Czy otrzymujemy produkt pełnowartościowy, czy tylko ersatz klasycznego sztucera? Firma

Polowanie i myśliwy

Adwokat łowiectwa

W swym żywiole jest i na sali sądowej, i w rosyjskiej głuszy, gdy podskakuje tokującego głuszca. Myśliwski klub, który współtworzy w siedleckim pałacu Ogińskich, nawiązuje