fot. Rafał Łapiński

Zakładamy pasy

W Polsce jest blisko 10 tysięcy pasów zaporowych, ale istnieje wyraźna dysproporcja między ich łączną długością (2,7 tys. km) a ilością wykładanej tam karmy (zbyt wielką!). Ten sposób zapobiegania szkodom jest skuteczny, ale czasochłonny, trudny organizacyjnie i wymagający pewnej wiedzy oraz regularnego zaangażowania.

Blisko 60 mln złotych! Tyle odszkodowań wypłaciły koła łowieckie w łowieckim roku gospodarczym 2018/2019. Jak kwota ta będzie się przedstawiać w kończącym się roku, trudno powiedzieć. Z jednej strony populacja dzika – głównego sprawcy szkód czynionych w płodach i uprawach rolnych – z roku na rok maleje (choćby z uwagi na afrykański pomór świń). Z drugiej zaś zwiększa się wiedza rolników na temat warunków otrzymywania odszkodowań. Pozostawiając te kwestie na boku, trzeba stwierdzić, że niezależnie od wysokości szkód, dbając o budżet koła, należy podejmować wszelkie działania zapobiegawcze, by zaoszczędzone środki móc przeznaczyć na inne statutowe cele.

Istnieje wiele metod zabezpieczenia się przed szkodami. Pierwsza i podstawowa to właściwe planowanie łowieckie. Utrzymywanie populacji zwierząt łownych we właściwej, to jest dostosowanej do pojemności łowiska, liczbie wymaga znajomości jej struktury płciowej i wiekowej i sterowania nią. Stąd też w rocznych planach łowieckich w przypadku prawie wszystkich gatunków zwierzyny grubej podaje się wartości odrębnie dla samic, samców i młodzieży. W niektórych krajach w ogóle nie przeprowadza się corocznej inwentaryzacji zwierzyny, a wielkość odstrzału uzależniona jest od wysokości szkód w rolnictwie w roku poprzednim. Jeżeli szkody są wysokie, to odstrzał zaplanuje się na wyższym poziomie. Jeżeli szkody maleją, to maleje i odstrzał.

W przypadku dzika, ze wszystkim znanych powodów, gospodarowanie populacją, czyli racjonalne i zrównoważone korzystanie z tego odnawialnego zasobu środowiska, jest niemożliwe. Konieczne jest zatem poszukiwanie innych rozwiązań. Jeżeli w kole jest wielu myśliwych zamieszkujących na terenie obwodu łowieckiego lub w jego pobliżu, to logiczne wydaje się częstsze pilnowanie upraw, a możliwość stosowania nokto- i termowizji pozwala na naszą nocną aktywność przez cały miesiąc, nie tylko tydzień przed pełnią i po niej. Można również stosować armatki hukowe i inne urządzenia płoszące, ale wymaga to uzyskania zgody marszałka województwa na odstępstwo od zakazu płoszenia zwierzyny. Inną metodą jest dokarmianie, kwestionowane w ostatnich latach przez naszych adwersarzy. Należy w tym miejscu przypomnieć, że do tego sposobu uciekamy się w praktyce w dwóch przypadkach – w trakcie długich zim z zalegającą pokrywą śnieżną, kiedy dostęp do naturalnego żeru jest utrudniony, oraz wtedy, kiedy przewidywane szkody w uprawach i płodach rolnych będą znacząco większe niż zazwyczaj. W tej ostatniej sytuacji chodzi o odciągnięcie zwierzyny od pól. Należy jednak przestrzegać wszelkich zasad dotyczących wykładania karmy. Nie mogą to być zepsute odpadki spożywcze!

Podziel się
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Inne ciekawe artykuły

Broń

Z tundry do Polski

Musimy jak najszybciej podjąć działania prawne mające na celu zmianę listy gatunków łownych i dodanie do niej gęsi tundrowej. Do niedawna uznawano ją niesłusznie za

Broń

Z własnym księżycem

Pomyślmy, do ilu tragedii mogłoby nie dojść, gdyby myśliwi polujący nocą na czarnego zwierza dysponowali termowizyjnymi monokularami. Ten sprzęt, do niedawna będący wyłącznie w wyposażeniu

Kynologia

Siad z aportem

Wśród miłośników kynologii łowieckiej co jakiś czas powraca dyskusja na temat oddawania aportu przez psa w pozycji siedzącej. Część myśliwych uważa, że jest to niepotrzebna

Polowanie i myśliwy

Z drylingiem do pożaru

Przez dziesiątki lat chronił las przed ogniem. W zamian za to święty Hubert pozwolił mu poznać największe sekrety świata zwierząt i szczodrze darzył podczas polowań.

Polowanie i myśliwy

Nauka sojuszniczką łowiectwa

Wyniki badań naukowych stanowią najlepszy argument w sporze z naszymi przeciwnikami, kwestionującymi sens polowania. Kształtują także zasady prowadzenia prawidłowej gospodarki łowieckiej. Dlatego wszelkie inicjatywy badawcze